Hnignun Ýslenskrar menningar

á

╔g lauk nřlega vi­ lestur bˇkarinnar ┌tlaginn eftir Jˇn Gnarr. ╔g var, eins og vŠntanlega margir fleiri, a­ vonast til ■ess a­ Ý bˇkinni vŠri einhver h˙mor e­a eitthva­ skemmtilegt. Ůa­ reyndist ekki vera. ╔g ■j÷sna­ist ■ˇ ßfram, var mj÷g oft kominn ß tŠpasta va­ me­ a­ hŠtta lestrinum en hÚlt ■ˇ Ý vonina lengi vel. Skemmst er frß ■vÝ a­ segja a­ ■a­ er enginn h˙mor Ý bˇkinni. Hi­ eina sem ßtt hefur a­ vera fyndi­, er annars vegar ■egar h÷fundurinn hŠ­ist a­ fˇlki sem hefur or­i­ undir Ý lÝfsbarßttunni, vistm÷nnum Ý Arnarholti ß Kjalarnesi, ■ar sem Jˇn ävannô ß milli ■ess sem hann reykti, drakk, dˇpa­i og fleka­i konur. Hins vegar fer hann lÝtillŠkkandi or­um um verksmi­jufˇlk og a­ra ■ß sem vinna erfi­isst÷rf, st÷rf sem honum sjßlfum stˇ­ til bo­a en ■ˇkna­ist ekki a­ gegna. Frekar kaus hann a­ vera ß bˇtum og flŠkjast um Ý tilgangsleysi. Honum vir­ist ■annig bŠ­i hafa veri­ um megn a­ vinna mannsŠmandi st÷rf og stunda nßm. Ritmßl bˇkarinnar er vŠgast sagt flatneskjulegt. Umfj÷llunarefni­ er a­ stˇrum hluta til kynfŠri karla og kvenna, kynlÝf, sukklÝf og p÷nkhljˇmsveit sem fßir hafa heyrt minnst ß.á A­ lßta sÚr til hugar koma a­ ■essi ma­ur eigi erindi ß Bessasta­i hlřtur a­ vera lÚlegur brandari, en ef ekki ■ß hlřtur illa a­ vera komi­ fyrir Ýslenskri menningu, kannski upphafi­ a­ alvarlegri hnignun hennar.


mbl.is Jˇn Gnarr er ätil alls vÝsô
Tilkynna um ˇvi­eigandi tengingu vi­ frÚtt

ź SÝ­asta fŠrsla

BŠta vi­ athugasemd

Ekki er lengur hŠgt a­ skrifa athugasemdir vi­ fŠrsluna, ■ar sem tÝmam÷rk ß athugasemdir eru li­in.

Innskrßning

Ath. Vinsamlegast kveiki­ ß Javascript til a­ hefja innskrßningu.

Haf­u samband